ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ… Ι.Χ.

 

ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ… Ι.Χ.

«Στο μέλλον κανείς δεν θα έχει το δικό του όχημα». Δεν πρόκειται για ατάκα από κάποια ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά μια τοποθέτηση με έντονο επιστημονικό περιεχόμενο. Την παραπάνω εκτίμηση έκανε ο διευθυντής του ΙΜΕΤ (Ινστιτούτο Βιώσιμης Κινητικότητας και Δικτύων Μεταφορών του Εθνικού Κέντρου Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης), δρ Ευάγγελος Μπεκιάρης, υποστηρίζοντας ότι το ιδιοκτησιακό μοντέλο αυτοκίνησης θα αντικατασταθεί από ένα κοινόχρηστο μοντέλο διαμοιρασμού των αντίστοιχων υπηρεσιών. Πέραν του περιβαλλοντικού οφέλους της μετάβασης σε άλλες μορφές κινητικότητας, ο κ. Μπεκιάρης τόνισε, στο πλαίσιο του 4ου Συνεδρίου Υποδομών – Μεταφορών, ότι η διεύρυνση της πρακτικής του διαμοιρασμού οχημάτων θα αλλάξει άρδην την εικόνα της αστικής κινητικότητας στις μεγάλες πόλεις της χώρας, προσφέροντας μια σημαντική ανάσα στο έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Προ των πυλών βρίσκεται η διαμόρφωση από το υπουργείο Υποδομών του θεσμικού πλαισίου το οποίο θα διέπει τη λειτουργία των εταιρειών (πρόκειται για ψηφιακές πλατφόρμες) διαχείρισης τόσο του διαμοιρασμού (car sharing) όσο και των υπηρεσιών συνεπιβατισμού (carpooling). Μέχρι στιγμής, τέτοια συστήματα έχουν εφαρμοστεί στη χώρα μόνο στα ποδήλατα για κοινή χρήση σε αστικές περιοχές.

«Για να επιτύχει η εφαρμογή τέτοιων συστημάτων κοινής χρήσης αυτοκινήτων, προϋπόθεση είναι η ευρεία κάλυψη του δικτύου της πόλης με τα σημεία στάθμευσης των οχημάτων, καθώς και η εφαρμογή ευέλικτων τρόπων τιμολόγησης (π.χ. με βάση την απόσταση ή τον χρόνο διαδρομής) για τους διάφορους χρήστες της υπηρεσίας», εξηγεί στην «Κ» η δρ Ιωάννα Παγώνη, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Εργαστήριο Μεταφορών και Λήψης Αποφάσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Στο ερευνητικό έργο MaaS4EU «End-to-End Approach for Mobility-as-a-Service tools, business models, enabling framework and evidence for Europeanseamless mobility» συμμετείχε το Εργαστήριο Μεταφορών και Λήψης Αποφάσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου και οι πιλοτικές δοκιμές πραγματοποιήθηκαν στο Μάντσεστερ (Ηνωμένο Βασίλειο), στο Λουξεμβούργο και στη Βουδαπέστη (Ουγγαρία). «Η Βουδαπέστη είναι μια πόλη που μοιράζεται κοινά χαρακτηριστικά με την Αθήνα, με αποτέλεσμα τα μελετητικά δεδομένα να είναι πολύ χρήσιμα και για τη χώρα μας», μας εξηγεί η κ. Παγώνη. 

Οι κύριες προκλήσεις που παρατηρούνται στις υπηρεσίες κινητικότητας, που αποτέλεσαν και το αντικείμενο του ερευνητικού προγράμματος «Κινητικότητα ως Υπηρεσία» (Mobility as a Service / MaaS), αφορούν τον επιχειρηματικό τομέα, τη συνεννόηση με τις δημόσιες υπηρεσίες παροχής υπηρεσιών, καθώς και την παρουσία του απαιτούμενου νομοθετικού πλαισίου. Οι βασικές προκλήσεις που παρατηρήθηκαν και στις οποίες θα πρέπει να επικεντρωθεί οποιαδήποτε ελληνική προσπάθεια περιλαμβάνουν την ανάπτυξη συνεργασίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, συνθήκη η οποία, όπως διαπιστώθηκε και στη Βουδαπέστη, δεν είναι πάντα εύκολη. 

Η μελέτη κατέδειξε ότι μερικές εταιρείες παροχής μεταφορικού έργου φάνηκαν απρόθυμες να μοιραστούν τα δεδομένα τους, ενώ οι δημόσιες Αρχές πρέπει να υποστηρίξουν τη μετάβαση προς το σύστημα MaaS και να βοηθήσουν τους εμπλεκόμενους φορείς να συνεργαστούν. Η εφαρμογή των καινοτόμων υπηρεσιών κινητικότητας διαπιστώθηκε ότι είναι πολύ δυσκολότερη σε περιοχές όπου οι μετακινούμενοι είναι προσκολλημένοι στα ιδιωτικά τους οχήματα, όπως συμβαίνει στην Αθήνα. Παράλληλα, το γεγονός ότι τα οφέλη προγραμμάτων όπως αυτά του MaaS είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά από τους τελικούς χρήστες πριν τα δοκιμάσουν αποτελεί ένα εμπόδιο στην προσέλκυση νέων χρηστών, όπως επισημαίνεται στη μελέτη.

Οι επιλογές

Στόχος των νέων μορφών μετακίνησης είναι να απαλλαγεί ο μετακινούμενος από τη λογική της ιδιοκτησίας Ι.Χ., να μην το χρησιμοποιεί καθημερινά και να κάνει χρήση εναλλακτικών μορφών μετακίνησης, όπως είναι τα ΜΜΜ, ο διαμοιρασμός οχημάτων και ο συνεπιβατισμός. Ο διαμοιρασμός οχημάτων (car sharing) θέλει μια εταιρεία να διαθέτει τον στόλο της μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας. Υπάρχουν μοντέλα διαμοιρασμού οχημάτων όπου οι πλατφόρμες δεν διαθέτουν ιδιόκτητο στόλο Ι.Χ., αλλά φέρνουν σε επαφή ιδιοκτήτες Ι.Χ. με χρήστες. Οι ιδιοκτήτες διαθέτουν πρακτικά το Ι.Χ. στους χρήστες. Το car sharing θυμίζει μια μορφή βραχυχρόνιας μίσθωσης αυτοκινήτων. Το carpooling (συνεπιβατισμός οχημάτων) λειτουργεί λίγο διαφορετικά, με παρόμοια λογική. Η πλατφόρμα του συνεπιβατισμού είναι επιφορτισμένη με το «προξενιό» μεταξύ μετακινούμενων. Φέρνει σε επαφή τον ιδιοκτήτη Ι.Χ., που έχει δηλώσει τη διαδρομή που θα ακολουθήσει, με έναν άλλο (ή πάνω από έναν) μετακινούμενο που θα ακολουθήσει παρόμοιο δρομολόγιο. Ιδιοκτήτης Ι.Χ. και μετακινούμενος βρίσκουν το «ταίρι» τους μέσω της εφαρμογής και μοιράζονται τα έξοδα μετακίνησης.

πηγή

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ... ΨΗΦΙΑΚΟ!!!

Πριν μερικά χρόνια ξεκίνησε η ψηφιακή επανάσταση. Στη συνέχεια ξεκίνησε η διαδικτυακή επανάσταση. Το ποτάμι της τεχνολογίας δεν γυρίζει πλέον πίσω. Στο μέλλον, είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα έχουμε καλύτερη ψηφιακή (ίσως και κβαντική) ολογραφική τεχνολογία και φυσικά πολύ καλύτερη διαδικτυακή επικοινωνία. Κάθε μέρα βλέπουμε νέα τεχνολογικά θαύματα.

Ψηφιακό (;;;;;) μέλλον !!!!! ή μέλλον ψηφιακό ;

Εμείς δεν μπορούμε να μένουμε κολλημένοι στο χθες και να αγωνιζόμαστε για τη ίδια τη ζωή μας με μεθόδους του περασμένου και του προπερασμένου αιώνα. Πρέπει να πρωτοπορήσουμε. Πρέπει να πάμε στο μέλλον. Είμαστε Έλληνες και σαν Έλληνες ήρθε η ώρα να δείξουμε γιατί φέρουμε επάξια αυτό το ιστορικό όνομα. Αυτός ο αιώνας που μπήκαμε μας ανήκει. Είναι ο δικός μας νέος «Χρυσός Αιώνας», φτάνει να το πιστέψουμε. Πρέπει να αξιοποιήσουμε την κρίση σαν «ξυπνητήρι» του κοιμισμένου ελληνικού «δαιμόνιου».  Δεν πρέπει να μας οδηγούν πλέον κάποιες παρασιτικές ολιγαρχίες σαν πρόβατα στα μονοπάτια που εκείνες χαράζουν. Δεν πρέπει να είμαστε παγκοσμίως τα δακτυλοδεικτούμενα παραδείγματα προς αποφυγή. Πρέπει να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας και να σηκώσουμε και τον υπόλοιπο κόσμο.
Να χρησιμοποιήσουμε την ψηφιακή τεχνολογία για να υλοποιήσουμε το όραμα της (σύγχρονης) Άμεσης Δημοκρατίας που μόνο εμείς εφεύραμε και εμείς διδάξαμε. Επειδή όμως το κατεστημένο πολιτικοοικονομικό σύστημα (ντόπιο και διεθνές) αρνείται να εισάγει την ψηφιακή τεχνολογία στα θέματα πολιτικής εξουσίας και λήψης δημοκρατικών αποφάσεων, άμεσα από όλους τους πολίτες, θα πρέπει είτε να εξαναγκαστεί να το κάνει είτε να ηττηθεί. 
Δεν έχει νόημα να κάνουμε μεταξύ μας εμείς οι πολίτες,  κάποιες ανούσιες παράλληλες (έξω από το επίσημο εξουσιαστικό σύστημα) διαδικτυακές ψηφοφορίες, για διάφορα θέματα, όσο καλά προστατευμένες και αν είναι, όσο πιο πολλοί και αν συμμετέχουμε σ’ αυτές. Δεν παράγουν κανένα αποτέλεσμα. Το ισχύον καθεστώς απλά τις αγνοεί και στην καλύτερη περίπτωση τις θεωρεί ως διαδικασίες εκτόνωσης της κοινωνικής πίεσης. Απαιτείται να κτυπηθεί το εξουσιαστικό σύστημα στη βάση στην οποία στηρίζεται. Στο χρήμα.
Ένα πρώτο παράδειγμα και ιδέες προς αυτή την κατεύθυνση μας δίνει το bitcoin. Εάν για παράδειγμα κάθε κοινωνία (π.χ. η ελληνική) αρχίσει να φτιάχνει το δικό της παράλληλο (στην αρχή) ψηφιακό μέσο άμεσης ανταλλαγής αγαθών και υπηρεσιών, έξω από το ισχύον εξουσιαστικό σύστημα, τότε θα τραβηχτεί το χαλί κάτω από τα πόδια του συστήματος και αυτό θα καταρρεύσει. Σε κάθε περίπτωση θα αναγκαστεί να αντιδράσει. Έτσι κι αλλιώς, το σύστημα σκοπεύει να ψηφιοποιήσει σύντομα όλες τις συναλλαγές μας και να τις ελέγχει άμεσα όπως εκείνο θέλει. Εμείς οι πολίτες τι θα κάνουμε; Θα ακολουθήσουμε άραγε για μια ακόμα φορά τα δικά του μονοπάτια όπου θα μας οδηγήσει εκείνο σαν πρόβατα ή θα κάνουμε τη δική μας κίνηση;
Σε κάθε περίπτωση το σύστημα θα αναγκαστεί, όπως είπαμε, να αντιδράσει και να ασχοληθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με το θέμα, κάτι που θα πολλαπλασιάσει τη δυναμική της νέας προοπτικής.
Πέτρος Χασάπης (http://blogexousia.wordpress.com/)

ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ 100.000 ΧΡΟΝΙΑ!!!!!!

Ερευνητής περιγράφει τις αλλαγές που θα επέλθουν στην εμφάνιση των ανθρώπων

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος των ανθρώπων είναι σήμερα τρεις φορές μεγαλύτερος από αυτόν των προγόνων μας, ενώ όσο αυτός μεγάλωνε στο πέρασμα των χρόνων, τόσο μεγάλωνε και το κρανίο τους με τα χαρακτηριστικά να γίνονται πιο επίπεδα. Δεν είναι λοιπόν παράλογο να πιστεύει κανείς ότι το πρόσωπό μας αναμένεται να αλλάξει δραματικά τα επόμενα χρόνια που θα έρθουν.

Στο ερώτημα πώς θα μοιάζει αυτό σε 100.000 χρόνια από τώρα, κλήθηκε να απαντήσει ο ερευνητής Nickolay Lamm από το πανεπιστήμιο Washington. Όπως λοιπόν δηλώνει ο κ. Lamm οι αλλαγές θα είναι απόλυτα εναρμονισμένες με τις αλλαγές που θα έχουν προκληθεί στο εξωτερικό περιβάλλον, έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να επιβιώσουμε.

Καταρχήν, όπως, αναφέρει, το μέτωπό μας θα συνεχίσει να μεγαλώνει ανάλογα και με το μέγεθος του εγκεφάλου.

Επίσης, τα μάτια μας θα γίνονται αισθητά μεγαλύτερα έτσι ώστε να βλέπουμε καλύτερα, καθώς οι άνθρωποι θα ζουν σε πιο σκιερά περιβάλλοντα μακριά από τον ήλιο.

Όσο για το δέρμα μας αυτό θα είναι πιο σκούρο σε απόχρωση για να μην είναι τόσο ευάλωτο στην υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου.

Μεγαλύτερα θα είναι επίσης τα ρουθούνια για να μπορούμε να αναπνέουμε καλύτερα και να επιβιώσουμε σε άλλους πλανήτες.

Μάλιστα ο ερευνητής για να δώσει στο κοινό μια πιο σαφή εικόνα του πώς θα έχουμε μεταμορφωθεί σε 100.000 χρόνια έδωσε στη δημοσιότητα και σχετικές φωτογραφίες.

 

ΓΙ ΑΥΤΟ ΔΙΑΤΗΡΗΣΤΕ - ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΑΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΙ "ΟΝΤΕΣ" ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ....ΓΕΛΑΣΟΥΝ (ΝΑ ΣΚΑΕΙ ΤΟ ΧΕΙΛΑΚΙ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟ, ΒΡΕ ΑΔΕΛΦΕ) !!!!